| تبليغات | X |
|
باور کن در حوصله ی من و پنجره و ستاره نیست باز هم صبر کنیم .
|
Happy Birthday;
M-star
من پنجره ای باز شده رو به شمایم
دیوار نمی خواست خودم را بسرایم
ماندم که در آن آجر و این شیشه چه فرق است
وقتی که کسی هوش ندارد به صدایم .
پ.ن: محرمه . شلوغش نکردم !
مَن، یک امروز از آن سالها
متولد شدم!.
هنوز امسالم مانده تا یک سال دیگرم برود ...
هر ساعت و هر روز به عمرمان اضافه می شود و هر روز و هر ساعت از عمرمان کم...
من ، بیست ساله شدم !!؟!..
ساعتها دقیق ، به دقیقه می گذرند.
احساس غریبی است...
.
.
.
.
گمان میکنم دیشب ، خواب دلهرگیه واژه را دیدم
یا پرنده ی بی پر در آسمان
یا پنجشنبه ای آغشته از اضطراب و ...
حالا لحظه ام سبز شده
شاید ذهنم کنار خواب دیشب جا مانده
دست هایم بوی ترانه گرفته.
هیچکس دلش برای دیروز تنگ نمی شود ؟
.
.
.
.
صدای موسیقی افکارم را عوض میکند؛
ستاره ها رو خط نزن
پایانه جشن گریه شو
راهم بده به آسمون
بی من نرو
با من بمون
.
.
.
من
سپیدار بلندی بودم
سایه ام
برگ و تمام هستی ام
مال کسی بود ، روزی
من به یک زیر نگاهش جان به جان دادم و ...
{دوستم داشته باش
که تو را می خوانم
که تو را می خواهم
دوستم داشته باش
که تویی در نگهم
تو نوایم هستی
دوستم داشته باش
چون تو را می پویم
آسمان فرش من است
رود سر مست من است
من ...}
من به یک زیر نگاهش جان به جان دادم و
او
باز مرا خوب ندید
عینکی باید داشت
عینکی تا ابدیت
تا عقل
و نه دل
و دل از باغچه باید به برون کرد سریع
که مبادا اندکی جهل کند یک احساس.
.
.
باز صدایی می آید و نام من پرنده می شود
باز آیینه دست هایش را برای گریه های من تعبیر می کند
حالا تو هی بهانه بیاور...
بعد از تو کسی بی ابهام از کنار باران عبور نمی کند ...
مثل تمام پنجشنبه هایی که قد می کشند و جمعه می شوند .
.
پ.ن : ساعت 3 نصفه شب اینجا یه مطلب گذاشتم .
ولی تا الان سه بار اصلاحش کردم! همین.
مجتبی میرهادی نژاد 24/05/1387
Happy Birthday;
M-star
سلام
چون فردا وقت ندارم امروز آپ سالگرد رو گذاشتم .
حرف خاصی در مورد سالگرد ندارم !! ./
" واژگان دست به دست هم مي دهند
و كلمات را از احساس درون بر مي گزينند و كنار هم مي گذارند ،
و آنها را در بسته های پرمهر و دوستی به سوی خانه دل تو مي آورند .
من از دل مي گويم تا قلم آن را بر قلب مهربان و سفيد تو حك كند ،
" از دل تا قلم فرياد خاموش من است "
از دل مي نويسم
تا سياه مشقی باشد براي دلهايی كه مثل چينی هاي ترك خورده هست. "
نگاهت آسمانم بود و گم شد
دو چشمت سايبانم بود و گم شد
به زير آسمان در سايه تو ،
جهان در ديدگانم بود و گم شد .
ممنون از همه شما که واسه خوندن نوشته های من وقت میذارین .
آرزومند آرزوهای شما.
مجتبی میرهادی نژاد 15/10/1386
تولّدم
مبارک.
سلام
وای امسال خیلی زود گذشت . ( این یه دروغ بزرگ بود ! )
دریا از تلاطم افتاده بود . ستاره ... مُرد و . ( اینجا )
سعی کردم با سکوت به آرامش برسم . ( اینجا )
میخواستم دست از نوشتن بردارم ، پس ، با قلمم جناق شکستم! ( اینجا )
تازه داشتم به آرامش می رسیدم که قطار ایستاد . مسئول قطار گفت :
مسافران پیاده شین . اینجا آخرین ایستگاه عاشقیست ...! ( اینجا )
حالا به نظر شما سهم من چیست ؟ (اینجا )
من بیشتر از حرف زدن ساده ، نوع بیان شعر را دوست دارم .
در سراشيبي كه نامش زندگي است ،
با همه بيگانگي ها مي روم
در سكوت سرد غمگين زمان
بي هدف ، بي يار و تنها مي روم .
مي روم شايد كه در دشتي كه
نامش زندگي است ، بازيابم آنچه را
كه گم كرده ام
چرا كه زندگي همچون سيب سرخي است
كه روزگار آن را دو نيم كرده است ،
كه نيمه اول در انتظار نيمه دوم و نيمه دوم به دنبال نيمه اول است .
و انسان بايد زندگي را باور داشته باشد
تا گذر ثانيه ها را با تمام وجود حس كند
ثانيه هايي كه به تندي باد مي آيند و مي روند .
و درسهايي از عشق و محبت به انسان مي دهند،
درسهايي كه گذشت در برابر نفرت ها و
نابرابری ها را در گوشها زمزمه مي كنند ....
ممنون که واسه خوندن حرفهای من وقت گذاشتین .
مسیر آرامش را می پیمایم و
سبز می کنم درختان را ، آنچنان که بهار .
مجتبی میرهادی نژاد 24/5/1386
یکسال
گذشت...
Happy Birthday;
M-star
سلام
نمی دونم اگه قرار باشه بعد از یکسال آدم درباره یه چیز مطلب بنویسه باید از کجا شروع کنه .
بارها با موضوع های مختلف تو این وبلاگ مطلب نوشتم اما هنوز درباره خود وبلاگ ، چیزی ننوشتم .
«چقدر زود گذشت .»
چه میشه کرد که زمان هیچوقت خسته نمیشه .
می خوام یه فلاشبک (گذشته نما) بزنم به قبل از ساختن این وبلاگ .
قضییه از اینجا شروع شد که ....
من اون موقع ها فقط یه وبگرد (فرقش با ولگرد اینه که اون تو خیابونه ولی این تو اینترنت)بودم .
یه روز داشتم با یکی از اقوام نزدیک (الآن که اینجا رو بخونه کلی حال میکنه!! ) ، صحبت میکردم
که بهم پیشنهاد داد به عنوان نویسنده تو وبلاگش مطلب بذارم .
قرار شد که من در هر زمینه ای که میتونم یه مطلب بنویسم و اون بخونه و اگر خوشش
اومد بذاره تو وبلاگش .
من بیچاره هم که نمی دونستم داشتن یه وبلاگ شخصی مثل آب خوردنه فکر می کردم
حتما باید یه نفر به آدم آموزش بده به پیشنهاد او جواب مثبت دادم و او پس از به دام
انداختن من و شکنجه زیاد ، من رو در یک دیگ آب جوش پُخت و خورد !!!
هان ... چی شد ... ببخشید یه لحظه خوابم برد داشتم کابوس میدیدم .. کجا بودیم ؟
برام یه ایمیل فرستاد که نوشته بود :
برای اینکه داخل وبلاگ عضو بشی و بتونی مطلب بذاری باید چند تا قانون! رو رعایت کنی .
( قضاوت با شما )
تو همین گیر و دار بود که .....
سایت بلاگفا آشنا شدم ./
و این شد که من M-star رو ساختم .
حدود هشت ماه اسم وبلاگ ستاره من بود .
ولی حالا دیگه نیست . چرا ؟
چون گذشته از نقص های ما شکل گرفته .
البته شاید بعدا این مطلب بیشتر روشن بشه .
بگذریم ...
اون اوایل ساخت وبلاگ به نظر خودم مطالب خیلی متنوع بود یا به تعبیری شلم شوربا
بود ولی از اسفند ماه سال گذشته با اضافه کردن بخش از خودم به آرشیو موضوعی وبلاگ
نوشته ها سمت و سوی خاصی پیدا کرد . کم کم مطالب دستنویس جای خودش رو باز کرد .
مطالب رو بیشتر خودم می نوشتم و بعضا از مطالب دوستان هم استفاده می کردم .
شمارنده این وبلاگ از یه هفته بعد از ساخت وبلاگ تا حالا نشون میده که ۷۱۹۰ نفر تا حالا
از این وبلاگ بازدید کردن که میشه تقریبا هر ماه ۶۰۰ نفر که این واسه من راضی کننده هست .
........................................
از دوستانی که این یکسال مستمر به وبلاگ من سرمیزدن ممنونم .
جا داره که چند تا از دوستانی که پای ثابت وبلاگ هستن رو بهتون معرفی کنم .
مجتبی . م( با معرفت - خوش ذوق - تو نظر دادن هیچوقت کم نمیاره - صدتا نظر که تو وبلاگش بذاری
با صد و یک نظر جوابتو میده - هروقت از شبانه روز تو وبلاگش نظر بدی 2 دقیقه بعد جوابتو میده ! )
نارسیس ( اولین کسی بود که با من تبادل لینک کرد – نظر هاش بیشتر نقد کننده ولی جالب هست )
آنجل ( از وقتی خاله شده ... کم پیدا شده و سراغ ما نمیاد ! ؟ چرا ؟ - نوشته هاش زیبا و خوندنیه )
احسان ( وقتی میخواد بگه آپ کرده 60 متر نظر میده - وقتی بهش میگی آپ کردی میگه خب ! )
خفته ( دیر به دیر آپ میکنه – دوست داره دقیقا بدونه که این مطلب رو کی نوشته ! )
بیدار ( از اون نویسنده های حرفه ای – حتما داستان بیدار رو از آرشیو وبلاگش بخونید )
ابهام ( از وقتی معروف شده لینک منو از وبلاگش پاک کرده ! ) با ما به از این باش که با خلق جهانی ...
باقالو (خیلی دوست داره تعداد نظرهای وبلاگش زیاد باشه - طبق آخرین گفته خودش آدم بی منطقی هست)
پرستش ( مطالبش دستنویسه و جای تحسین داره )
میلاد ( از اون حرفه ای هاست !! مطالبش درباره کامپیوتر هست )
یلدا ( مطلب هاش دستنویسه و زیباست - سر بزنین ضرر نداره ! )
......................................
دریا دلان بهانه ی ساحل گرفته اند
دیوانگان قیافه ی عاقل گرفته اند
تکرار دلپذیـر سـرود همیـشــه را
با خش خش زوال معادل گرفته اند
کشتـیم عاقبت دل نااهل خویش را
ما را به جرم جانی و قاتل گرفته اند
یک عده تا قلمـرو فـریـاد میروند
یک عده ... آه ، درد مفـاصـل گرفـته اند
دیگر نمیشود به اجابت ، امید بست
درهای باز معجـزه را ، گل گرفته اند
ببخشید اگه با حرفهام سرتون رو درد آوردم .
همین ... ./
آرزومند آرزوهای شما
مجتبی میرهادی نژاد 16/10/1385
تولّدم
مبارک.
سلام
بعد از حدود دو ماه که وبلاگ نویسی رو ترک کردم ( شما باور می کنید!؟ ) و وبلاگ
رو به سایه سپردم ( ماشاالله کارش هم گرفته ) ، حیفم اومد که واسه تولدم اینجا نیام .
حالا که اومدم ، نمیدونم چی بنویسم!؟! ( چی بگم – از چی بنویسم ؟)
یک سال دیگر از عمر من گذشت . وقتی به مسائلی که در این سال اتفاق افتاد فکر می کنم ...
بیشتر به ماهیت این جمله پی میبرم : آدم از یه لحظه دیگۀ خودش خبر نداره!
خیلی اتفاقات عجیب افتاد که هیچوقت فکرش رو هم نمی کردم که تجربه شون کنم .
امسال بهترین و بدترین سال زندگیه من بود .
اگه بخوام ارزیابی کنم اتفاقات خوبش بیشتر از بدهاش بود یا شاید برعکس .
این هم یه شعر که اگه بخونین حساب کار دستتون میاد .
تو یه صحنه غریب زندگی
همه مون در نقش یک بازیگریم
با همیم تو بازی های روزگار
از درون هم ولی بی خبریم ...!؟
همه مون پشت نگاه صورتک
همیشه از صبح تا شب قایم میشیم
بهتره به قلب هامون دروغ نگیم
زندگی هر طور که باشه می گذره
توی پشت صحنۀ دنیای ما
خوبی و بدی میمونه یادگار
زندگی برای ما یه خاطره است
از تموم قصه های روزگار
از دوستان خوبم که مثل قبل به وبلاگ سر میزنند و ابراز لطف می کنند ممنونم .
انشاالله به زودی ( کی میدونه ، همین فردا یا شاید هیچوقت ) به جمع دوستان بر میگردم .
به آن گروه که از بادۀ عشق و وفا مستند
سلام ما برسانید ، هرکجا هستند ...
مجتبی میرهادی نژاد 24/5/1385
اولین روز افتتاح وبلاگ رو به خودم تبریک میگم
با زمين خيلي غريبم با هواي تو صميمي
ديده بودمت هزار بار تو يه روياي قديمي
به نگاه چشم گريون يه فرشته رو زميني
چشمامو به روت مي بندم تا که اشکامو نبيني
با تو فرياد يه عمرو مي کشم تا اوج باور
دلاي آبي هميشه ميمونن بي يار و ياور
از کجا بايد شروع کرد قصه عشقو دوباره
تا همه بغضاي عالم سر عاشقي نباره
غربت آرزوهامون دل طاقتو شيکونده
نگو تو شهر حقيقت واسه ما جايي نمونده
نگو ديره واسه گفتن سهمم از دنيا همينه
که تو تنهايي اشکام کسي اشکامو نبينه
ترانه : رویا میر فخرائی
